🐦 हुशार चिमणी

एकदा एका छोट्या गावात एक झाड होते. त्या झाडावर एक लहानशी चिमणी राहत होती. ती चिमणी खूप हुशार आणि चपळ होती.

ती रोज सकाळी लवकर उठत असे. ती आपल्या पिल्लांसाठी दाणे शोधायला बाहेर जात असे.

त्या झाडाखाली एक घर होते. त्या घरात एक माणूस राहत होता. तो माणूस खूप आळशी होता. तो रोज अंगणात धान्य टाकून ठेवत असे.

चिमणी ते धान्य उचलून आनंदाने खात असे. तिची पिल्लेही खुश होती.

एक दिवस त्या माणसाला चिमणीचा त्रास होऊ लागला. त्याने ठरवले की चिमणीला पकडायचे. त्याने अंगणात एक जाळे लावले. जाळ्यात धान्य ठेवले. चिमणीने दूरून ते पाहिले.

चिमणी हुशार होती. तिला संशय आला. ती लगेच जवळ गेली नाही. तिने वरूनच सगळे नीट पाहिले. तिला जाळे दिसले. तिला समजले की धोका आहे. ती मागे उडून गेली.

थोड्या वेळाने इतर पक्षी आले. ते जाळ्यातील धान्य पाहून खाली उतरू लागले. चिमणीने त्यांना थांबवले. तिने त्यांना सगळे सांगितले. सगळे पक्षी सावध झाले आणि उडून गेले.

माणूस हे सगळे पाहत होता. त्याला आपली चूक समजली. त्याने जाळे काढून टाकले. त्याने चिमणीची माफी मागितली. त्यानंतर तो पक्ष्यांना त्रास देऊ लागला नाही.

चिमणी पुन्हा झाडावर राहू लागली. ती आपल्या पिल्लांची काळजी घेत राहिली. इतर पक्षीही सुरक्षित झाले. सगळे आनंदाने राहू लागले.

बोध: बुद्धी आणि सावधपणा आपल्याला संकटातून वाचव

🔗 हा लेख शेअर करा

WhatsApp Facebook Twitter 🖨️ Print 🔗 Copy Link