एकदा एका गावात एक कुत्रा राहत होता. तो कुत्रा खूप लोभी होता. त्याला जे मिळेल ते कमीच वाटत असे. तो नेहमी जास्त मिळवण्याचा विचार करत असे. त्यामुळे इतर प्राणी त्याच्यापासून दूर राहत होते.
एक दिवस कुत्र्याला खूप भूक लागली. तो गावात इकडे तिकडे फिरू लागला. थोड्या वेळाने त्याला एका घराजवळ एक हाड मिळाले. हाड पाहून तो खूप खुश झाला. त्याने ते हाड तोंडात धरले आणि शांत जागा शोधू लागला.
थोड्या अंतरावर एक लहान नदी होती. कुत्रा नदीकडे गेला. त्याला नदीच्या काठावर बसून हाड खायचे होते. तो नदीवर असलेल्या लाकडी पुलावरून चालू लागला. पाणी स्वच्छ होते.
तेवढ्यात कुत्र्याने पाण्यात पाहिले. त्याला पाण्यात स्वतःचे प्रतिबिंब दिसले. पण त्याला वाटले की तो दुसरा कुत्रा आहे. त्या कुत्र्याच्या तोंडातही एक हाड होते. ते हाड त्याच्या हाडापेक्षा मोठे वाटत होते.
लोभी कुत्र्याच्या मनात वाईट विचार आला. त्याने ठरवले की त्या कुत्र्याचे हाडही घ्यायचे. त्याने मोठ्याने भुंकण्याचा विचार केला. जसेच तो भुंकला, तसे त्याच्या तोंडातील हाड नदीत पडले.
हाड पाण्यात बुडून गेले. कुत्रा घाबरला. त्याने पाण्यात हाड शोधायचा प्रयत्न केला. पण हाड मिळाले नाही. आता त्याच्याकडे काहीच उरले नव्हते.
कुत्र्याला आपली चूक समजली. लोभामुळे त्याने आपलेच हाड गमावले होते. तो खूप दुःखी झाला. रिकाम्या पोटी तो हळूहळू गावात परत गेला.
त्या दिवसापासून कुत्र्याने लोभ सोडला. जे मिळेल त्यात समाधान मानायचे, असे त्याने ठरवले. नंतर तो शांत आणि सुखी राहू लागला.
बोध: लोभ केल्याने मिळालेलेही हातातून जाते.
WhatsApp
Facebook
Twitter
Leave a Reply