👬दोन मित्र आणि अस्वल 🐻

एकदा एका गावात दोन चांगले मित्र राहत होते. ते नेहमी एकत्र खेळत आणि एकमेकांना मदत करत.

दोघेही खूप जवळचे मित्र होते. ते नेहमी म्हणायचे की आम्ही कोणत्याही अडचणीत एकमेकांची साथ सोडणार नाही.

एक दिवस दोघांनी जंगलात फिरायला जायचे ठरवले. जंगल खूप मोठे आणि दाट होते. दोघे हसत बोलत जंगलातून चालत होते. त्यांना जंगलात फिरताना खूप मजा येत होती.

थोड्या वेळाने अचानक त्यांच्यासमोर एक मोठे अस्वल आले. अस्वल खूप भयंकर दिसत होते. दोघेही खूप घाबरले. त्यांचे हृदय जोरजोरात धडधडू लागले.

दोघांनी काय करावे हे समजत नव्हते. तेवढ्यात एक मित्र पटकन झाडावर चढला. तो झाडावर लपून बसला. दुसरा मित्र मात्र झाडावर चढू शकला नाही. तो जमिनीवरच राहिला.

दुसऱ्या मित्राला अस्वलाबद्दल एक युक्ती आठवली. त्याने ऐकले होते की अस्वल मृत माणसाला हात लावत नाही. त्यामुळे त्याने लगेच श्वास रोखला. तो जमिनीवर निश्चल पडून राहिला.

अस्वल त्याच्याजवळ आले. त्याने त्याला हुंगले. थोड्या वेळाने अस्वल निघून गेले. जंगल पुन्हा शांत झाले. झाडावर लपलेला मित्र खाली उतरला.

त्याने दुसऱ्या मित्राला विचारले की अस्वलाने तुझ्या कानात काय सांगितले. दुसरा मित्र शांतपणे म्हणाला की खऱ्या अडचणीत जो मित्र साथ सोडतो, तो खरा मित्र नसतो.

हे ऐकून पहिला मित्र लाजला. त्याला आपली चूक समजली. त्यानंतर दोघेही गावाकडे परतले. त्या दिवसापासून त्यांनी खरी मैत्री कशी असावी हे शिकले.

बोध: संकटात साथ देणारा मित्रच खरा मित्र असतो.

🔗 हा लेख शेअर करा

WhatsApp Facebook Twitter 🖨️ Print 🔗 Copy Link