एका दाट जंगलात एक मोठा आणि ताकदवान सिंह राहत होता. सगळे प्राणी त्याला जंगलाचा राजा म्हणत. त्याची डरकाळी ऐकली की सगळे प्राणी घाबरायचे.
सिंह मजबूत होता, पण तो खूप रागीटही होता. तो लहान प्राण्यांनाही त्रास द्यायचा.
जंगलात हत्ती, हरिण, ससा, माकड, कोल्हा आणि अनेक पक्षी राहत होते. सगळे प्राणी एकमेकांशी प्रेमाने वागत होते. पण सिंह आला की शांतता नाहीशी व्हायची.
सिंह म्हणायचा, “मी राजा आहे. सगळ्यांनी माझे ऐकले पाहिजे.”
एक दिवस जंगलात खूप दिवस पाऊस पडला नाही. पाणी कमी झाले. सगळी झाडे सुकू लागली. प्राणी चिंतेत पडले. सिंह मात्र स्वतःच्या आरामात होता. तो कुणाचेही ऐकत नव्हता.
तेव्हा शहाणा हत्ती पुढे आला. तो सिंहाकडे गेला. हत्ती म्हणाला, “राजा असणे म्हणजे फक्त ताकद दाखवणे नाही.
सगळ्यांची काळजी घेणे हेही राजाचे काम असते.” सिंह आधी हसला. पण नंतर त्याने विचार केला.
सिंहाने जंगलातील सगळ्या प्राण्यांना बोलावले. त्याने पहिल्यांदा सगळ्यांचे म्हणणे ऐकले. प्राण्यांनी आपापल्या अडचणी सांगितल्या. सिंहाला आपली चूक कळली. तो थोडा लाजला.
सिंहाने ठरवले की तो बदलणार. त्याने पाण्याचे साठे तयार करण्यास मदत केली. तो प्राण्यांना संरक्षण देऊ लागला. तो लहान प्राण्यांशीही प्रेमाने वागू लागला.
हळूहळू जंगल पुन्हा आनंदी झाले. पाऊस पडला. झाडे हिरवी झाली. सगळे प्राणी सुखाने राहू लागले. आता सगळे सिंहाला मनापासून राजा मानू लागले.
सिंहाला कळले की खरा राजा तोच असतो, जो दयाळू आणि जबाबदार असतो.
👉 बोध: ताकदपेक्षा दया आणि जबाबदारी अधिक महत्त्वाची असते. 👑💚

Leave a Reply