Marathi Stories

  • गाणार्‍या पक्ष्यास

    गाणार्‍या पक्ष्यास

    समय रात्रीचा कोण हा भयाण !बळें गर्जे हें त्यांत घोर रान,अशा समयीं छबुकडया पांखरा तूं.गात अससी; बा काय तुझा हेतू ? गिरी वरतीं हा उंच उंच गेला,तमें केलें विक्राळ किती याला.दरी गर्जे, फूत्कार पहा येती,किती झंझानिक घोर वाहताती. दीर्घ करिती हे घूक शब्द कांहीं;क्रूर नादें त्या रान भरुनि जाई.अशा समयीं हें गोड तुझें गाणेंरम्य पक्ष्या,…

  • त्र्यंबक बापूजी ठोंबरे (बालकवी) – निसर्गाचा गंध शब्दांत साठवणारा कवी

    त्र्यंबक बापूजी ठोंबरे (बालकवी) – निसर्गाचा गंध शब्दांत साठवणारा कवी

    मराठी साहित्यात निसर्गाचे कोमल, जिवंत आणि भावपूर्ण चित्र उभे करणारे नाव म्हणजे त्र्यंबक बापूजी ठोंबरे, ज्यांना आपण प्रेमाने “बालकवी” म्हणून ओळखतो. अल्पायुष्यातही त्यांनी आपल्या काव्यप्रतिभेने मराठी साहित्यविश्वात अमिट ठसा उमटवला. जन्म आणि बालपण पूर्ण नाव: त्र्यंबक बापूजी ठोंबरेटोपणनाव: बालकवीजन्म: 13 ऑगस्ट 1890जन्मस्थान: धामणगाव, जि. बुलढाणा, महाराष्ट्रमृत्यू: 5 मे 1918ओळख: निसर्गकवी, भावकवी लहानपणापासूनच त्यांना निसर्गाची ओढ…

  • औदुंबर

    औदुंबर

    ऐल तटावर पैल तटावर हिरवाळी घेऊननिळासावळा झरा वाहतो बेटाबेटातून चार घरांचे गाव चिमुकले पैल टेकडीकडेशेतमळ्यांची दाट लागली हिरवी गर्दी पुढे पायवाट पांढरी तयातुन अडवीतिडवी पडेहिरव्या कुरणामधून चालली काळ्या डोहाकडे झाकळुनी जळ गोड काळिमा पसरे लाटांवरपाय टाकूनी जळात बसला असला औदुंबर कवी: त्र्यंबक बापूजी ठोंबरे (बालकवी) 🌳 औदुंबर: कवितेचा सखोल अर्थ ही कविता अतिशय संथ आणि शांत…

  • श्रावणमास

    श्रावणमास

    बालकवी (त्र्यंबक बापूजी ठोंबरे) यांना केवळ निसर्गकवीच नाही, तर ‘निसर्गाचे लाडके लेक’ मानले जाते. त्यांचे अल्पायुष्य (केवळ २८ वर्षे) असूनही त्यांनी मराठी साहित्यात जे स्थान मिळवले आहे, ते अतुलनीय आहे. ही कविता श्रावण महिन्यातील निसर्गाचे सुंदर चित्र रेखाटते. श्रावणमासीं हर्ष मानसीं हिरवळ दाटे चोंहिकडे;क्षणांत येतें सरसर शिरवें क्षणांत फिरूनी ऊन पडे. वरती बघतां इंद्रधनूचा गोफ…

  • फुलराणी

    फुलराणी

    बालकवी (त्र्यंबक बापूजी ठोंबरे) यांची ‘फुलराणी’ ही निसर्गवर्णन आणि कल्पनाविलास असलेली एक अतिशय लोकप्रिय मराठी निसर्गकविता आहे. हिरवे हिरवेगार गालिचेहरित तृणाच्या मखमालीचे;त्या सुंदर मखमालीवरतीफुलराणी ही खेळत होती. गोड निळ्या वातावरणातअव्याज-मने होती डोलत;प्रणयचंचला त्या भ्रूलीलाअवगत नव्हत्या कुमारिकेला. आईच्या मांडीवर बसुनीझोके घ्यावे, गावी गाणी;याहुनि ठावे काय तियेलासाध्या भोळ्या फुलराणीला ? पुरा विनोदी संध्यावातडोलडोलवी हिरवे शेत;तोच एकदा हासत आलाचुंबून…

  • छत्रपती शिवाजी महाराजांची गोष्ट | Story of Shivaji Maharaj for Kids (Marathi)

    🌄 शिवनेरी किल्ल्यावर जन्मलेला शूर बालक खूप वर्षांपूर्वी, महाराष्ट्रातील डोंगररांगांमध्ये वसलेल्या शिवनेरी किल्ल्यावर (Shivneri Fort) एका शूर बालकाचा जन्म झाला.त्या बालकाचे नाव होते छत्रपती शिवाजी महाराज (Chhatrapati Shivaji Maharaj). त्यांची आई होत्या जिजाबाई (Jijabai) आणि वडील होते शहाजी राजे (Shahaji). जिजाबाईंनी लहान शिवबाला रामायण-महाभारताच्या गोष्टी सांगून धैर्य, प्रामाणिकपणा आणि न्याय यांचे संस्कार दिले. 🧒 लहानपणापासून…

  • आनंदी आनंद गडे

    आनंदी आनंद गडे

    विषय: सर्वत्र पसरलेला आनंद ज्येष्ठ आणि प्रसिद्ध मराठी कवी बालकवी (त्र्यंबक बापूजी ठोंबरे) यांची आनंदी आनंद गडे ही लोकप्रिय मराठी कविता. आनंदी – आनंद गडेइकडे, तिकडे, चोहिंकडे.वरतीं – खालीं मोद भरे;वायूसंगें मोद फिरे,नभांत भरला,दिशांत फिरला,जगांत उरला,मोद विहरतो चोहिंकडे;आनंदी – आनंद गडे सूर्यकिरण सोनेरी हेकौमुदि ही हंसते आहे;खुलली संध्या प्रेमानें,आनंदें गाते गाणें;मेघ रंगले,चित्त दंगले,चित्त दंगलें,गान स्फुरलें,इकडे,…

  • जगातील सर्वात सुंदर बाळ

    जगातील सर्वात सुंदर बाळ

    एके दिवशी बादशहा अकबर दरबारात बसले होते. त्यांचा मूड खूपच आनंदी होता — कारण त्या दिवशी सकाळीच त्यांना एक आनंदाची बातमी मिळाली होती. त्यांच्या एका विश्वासू सेनापतीच्या घरी मुलगा झाला होता. बादशहाने त्या मुलाला पाहिले होते — गुटगुटीत, गोंडस बाळ होते. बादशहाच्या मनात एक विचार आला. त्यांनी दरबारात जाहीर केले — “दरबारातील सगळ्यांना एक प्रश्न…

  • आईचे प्रेम

    आईचे प्रेम

    एके दिवशी बादशहा अकबर दरबारात बसले होते. दरबार शांत होता. अचानक बाहेरून एक मोठा गलका ऐकू आला. दोन स्त्रिया एकमेकींशी भांडत दरबारात आल्या. दोघींच्याही हातात एक छोटे, रडणारे बाळ होते — दोघीही त्या बाळाला ओढत होत्या. पहिली स्त्री — सुमित्रा — रडत म्हणाली — “जहाँपनाह, हे माझे बाळ आहे! ही दुष्ट बाई माझे बाळ हिरावून…

  • भीती मोठी की प्रेम?

    भीती मोठी की प्रेम?

    एके दिवशी बादशहा अकबर दरबारात बसले होते. दरबार शांत होता. बादशहाचे मन विचारात गढलेले होते. त्यांनी अचानक बिरबलाकडे वळून एक खोल प्रश्न विचारला — “बिरबल, मला एक सांग — माणसाला जास्त कशाची प्रेरणा मिळते? भीतीची की प्रेमाची? माणूस काम भीतीमुळे करतो की प्रेमामुळे?” दरबारातील मंत्री एकमेकांकडे पाहू लागले. काहींनी उत्तरे देण्याचा प्रयत्न केला. पहिला मंत्री…