Tag: संध्याकाळ

( शार्दूलविक्रीडित ) संध्याकाळ असे : रवी उतरतो आहे समुद्रावरी,त्याचें बिम्ब सुरेख चुम्बिल पहा लाटांस या लौकरी;मातीला मिळूनी गळूनि पडलें तें पुष्प जाई जसें,लोपाला लहरींत मंडलहि हें आईल आतां तसें. आकाशीं ढग हे पहा विखुरले, त्यांच्यावरी सुन्दररंगाच्या खुलती छटा, बघुनि त्या येतें स्वचित्तावरः—हा मृत्युंगत होतसे दिवस, तन्मस्तिष्कपिंडांवरीयेतो अक्षयमोक्षसिन्धुलहरी तेजोयुता यापरी ! पक्षी हे घरटयांकडे परतुनी…