एका घनदाट जंगलात एक मोठा सिंह राहत होता. तो जंगलाचा राजा होता. पण हा सिंह खूप आळशी होता. तो स्वतः शिकार करत नसे. रोज इतर प्राणी त्याच्यासाठी अन्न आणायचे. सिंह दिवसभर झोपायचा आणि गरज नसताना गुरगुरायचा.
जंगलातील सगळे प्राणी घाबरलेले होते. रोज कोणीतरी सिंहासाठी अन्न द्यायचे. त्यामुळे प्राणी खूप दुःखी होते. कोणीही सिंहाला काही बोलायची हिंमत करत नव्हते.
त्या जंगलात एक लहानसा पण चतुर ससा राहत होता. ससा सगळे शांतपणे पाहत होता. त्याला वाटले की सिंहाला धडा शिकवायला हवा. पण भांडण करून नाही, तर बुद्धीने.
एक दिवस सशाची पाळी आली. तो मुद्दाम उशिरा सिंहाकडे गेला. सिंहाला खूप राग आला. सिंह ओरडला, “इतका उशीर का झाला?”
सशाने घाबरल्यासारखे नाटक केले. तो म्हणाला, “महाराज, वाटेत मला दुसरा सिंह भेटला. तो म्हणत होता की तोच खरा राजा आहे.” हे ऐकून सिंह आणखी चिडला.
सिंह म्हणाला, “मला लगेच त्याच्याकडे घेऊन चल.” ससा सिंहाला एका खोल विहिरीजवळ घेऊन गेला. त्याने विहिरीत पाहायला सांगितले.
सिंहाने विहिरीत पाहिले. त्याला पाण्यात स्वतःचेच प्रतिबिंब दिसले. सिंहाला वाटले की आत दुसरा सिंह आहे. रागाच्या भरात तो विहिरीत उडी मारतो.
सिंह विहिरीत पडला आणि बाहेर येऊ शकला नाही. जंगलातील सगळे प्राणी सुरक्षित झाले. सगळ्यांनी सशाचे कौतुक केले. सशाने बुद्धीने मोठा प्रश्न सोडवला.
त्या दिवसापासून जंगलात आनंद पसरला. प्राणी मोकळेपणाने राहू लागले. सशाला सगळे आदराने पाहू लागले.
बोध: ताकदपेक्षा बुद्धी मोठी असते. चतुराईने मोठी अडचणही सोडवता येते. 🐰🦁
WhatsApp
Facebook
Twitter
Leave a Reply