एका नदीकाठी शालंकायन नावाचे एक महान ऋषी राहत होते. एके दिवशी ते नदीत स्नान करत असताना, आकाशातून उडणाऱ्या एका घारीच्या पंजातून एक छोटी उंदरी निसटली आणि थेट ऋषींच्या हातात पडली.
ऋषी दयाळू होते. त्यांनी आपल्या तपोबलाने त्या उंदरीचे एका सुंदर मुलीमध्ये रूपांतर केले. त्यांनी तिला आपल्या घरी नेले आणि आपल्या पत्नीला सांगितले, “ही आपली मुलगी आहे, हिचा सांभाळ कर.”
ती मुलगी ऋषींच्या आश्रमात वाढली आणि मोठी झाली. जेव्हा ती लग्नाच्या वयाची झाली, तेव्हा ऋषींनी विचार केला की, “माझ्या मुलीसाठी जगातील सर्वात शक्तिशाली वर (पती) शोधला पाहिजे.”
१. सूर्याशी संवाद: ऋषींनी प्रथम सूर्याला बोलावले आणि विचारले, “तू माझ्या मुलीशी लग्न करशील का?” मुलगी म्हणाली, “बाबा, हे खूप उष्ण आहेत, मला इतका प्रकाश नको.”
२. मेघाशी संवाद: ऋषींनी सूर्याला विचारले, “तुझ्यापेक्षा शक्तिशाली कोण?” सूर्य म्हणाला, “मेघ (ढग), कारण तो मला झाकून टाकतो.” ऋषींनी ढगाला बोलावले. मुलगी म्हणाली, “बाबा, हा खूप काळा आणि थंड आहे, मला हा नको.”
३. वाऱ्याशी संवाद: ढग म्हणाला, “माझ्यापेक्षा वारा शक्तिशाली आहे, कारण तो मला कुठेही उडवून नेतो.” ऋषींनी वाऱ्याला बोलावले. मुलगी म्हणाली, “बाबा, हा खूप चपळ आहे, एका जागी थांबत नाही, मला हा नको.”
४. पर्वताशी संवाद: वारा म्हणाला, “माझ्यापेक्षा पर्वत शक्तिशाली आहे, कारण मी त्याला हलवू शकत नाही.” ऋषींनी पर्वताला बोलावले. मुलगी म्हणाली, “बाबा, हा खूप कठोर आणि स्थिर आहे, मला हा नको.”
५. उंदराशी संवाद: ऋषींनी पर्वताला विचारले, “तुझ्यापेक्षा शक्तिशाली कोण?” पर्वत म्हणाला, “उंदीर, कारण तो माझ्या अंगात कोठेही बिळे पाडतो आणि मला पोखरून काढतो.”
शेवटी ऋषींनी एका उंदराला बोलावले. त्याला पाहताच ती मुलगी आनंदाने उडी मारू लागली आणि म्हणाली, “बाबा, हेच माझे योग्य पती आहेत! मला यांच्याशीच लग्न करायचे आहे.”
ऋषींना समजले की तिचे शरीर मुलीचे असले तरी तिचे मन आणि मूळ स्वभाव एका उंदराचाच आहे. ऋषींनी पुन्हा मंत्राच्या साह्याने त्या मुलीचे उंदरीत रूपांतर केले आणि तिचे लग्न त्या उंदराशी लावून दिले.
बोध (Moral):
“पुनर्मूषको भव ।” अर्थात: “पुन्हा उंदीर हो.” बाह्य रूप कितीही बदलले, तरी माणसाची मूळ प्रवृत्ती आणि मूळ स्वभाव बदलणे कठीण असते. प्रत्येक प्राणी किंवा व्यक्ती आपल्या मूळ स्वभावानुसारच सुख शोधतो.
WhatsApp
Facebook
Twitter
Leave a Reply