एका नगरात एक श्रीमंत व्यापारी राहत होता. तो आपल्या बागेत एक मोठे मंदिर बांधत होता. तिथे अनेक सुतार लाकूड कापण्याचे काम करत असत. दुपारच्या वेळी, जेव्हा सूर्याचे ऊन वाढायचे, तेव्हा सर्व सुतार जेवण्यासाठी आणि थोडा वेळ विश्रांती घेण्यासाठी जवळच्या झोपडीत जायचे.
एके दिवशी, सुतारांनी एका मोठ्या लाकडाचा ओंडका अर्धा कापला होता. तो ओंडका पुन्हा जुळू नये किंवा करवत अडकू नये, म्हणून त्यांनी त्या भेगेत लाकडाची एक पाचर (Wedge) ठोकून ठेवली होती. सर्व सुतार निघून गेले आणि तिथे शांतता पसरली.
तितक्यात, माकडांची एक टोळी तिथे खेळायला आली. त्यातील एक माकड खूप खोडकर आणि चंचल होते. त्याला प्रत्येक गोष्टीत नाक खुपसण्याची सवय होती. ते माकड त्या अर्धवट कापलेल्या लाकडाच्या ओंडक्यावर जाऊन बसले.
माकडाने विचार केला, “या सुतारांनी या लाकडात ही पाचर कशासाठी ठोकली असेल? मी ही उपटून काढली तर काय होईल?”
बाकीच्या माकडांनी त्याला बजावले, “अरे, ते आपले काम नाही, तू खाली ये!” पण त्या खोडकर माकडाने कोणाचेही ऐकले नाही. तो त्या ओंडक्यावर दोन्ही पाय पसरून बसला आणि त्याने आपल्या दोन्ही हातांनी ती पाचर जोरात ओढायला सुरुवात केली.
माकडाने पूर्ण ताकद लावली आणि अचानक ती पाचर लाकडातून बाहेर निघाली. पाचर निघताच, तो अर्धवट कापलेला ओंडका प्रचंड वेगाने एकत्र जुळला. दुर्दैवाने, माकडाचे पाय आणि शेपटी त्या लाकडाच्या दोन भागांमध्ये अडकली. माकडाला हालचाल करणेही अशक्य झाले आणि ते वेदनेने ओरडू लागले.
काही वेळाने सुतार परत आले. त्यांनी पाहिले की एका माकडाने त्यांच्या कामात ढवळाढवळ केली आहे. त्या माकडाला आपल्या कृत्याचा मोठा दंड भरावा लागला.
बोध (Moral):
“अव्यापारेषु व्यापारं यो नरः कर्तुमिच्छति ।” अर्थात: ज्या कामाशी आपला काहीही संबंध नाही, त्या कामात विनाकारण लुडबुड करू नये. दुसऱ्याच्या कामात विनाकारण हस्तक्षेप केल्यास स्वतःचेच नुकसान होते.
WhatsApp
Facebook
Twitter
Leave a Reply