एकदा एका मोठ्या जंगलात एक लहानसा ससा राहत होता. तो दिसायला खूपच छोटा होता, पण तो खूप हुशार आणि धाडसी होता.
जंगलातील इतर प्राणी त्याला कमकुवत समजत. कोणी त्याला घाबरट म्हणत, तर कोणी त्याची थट्टा करत असे. पण ससा कधीही वाईट वाटून घेत नसे.
त्या जंगलात एक भयंकर सिंह राहत होता. तो खूप बलवान होता. तो इतर प्राण्यांना नेहमी त्रास देत असे.
रोज तो एखाद्या प्राण्याला घाबरवत असे. जंगलातील सगळे प्राणी त्याला घाबरत होते. कोणीही त्याच्याविरुद्ध बोलायची हिंमत करत नव्हते.
एक दिवस सिंहाने जाहीर केले की रोज एक प्राणी त्याच्याकडे जेवणासाठी यायला हवा. नाहीतर तो सगळ्या जंगलात धुमाकूळ घालेल.
सगळे प्राणी खूप घाबरले. त्यांनी आपापसात चर्चा केली. शेवटी सशाची पाळी आली.
ससा घाबरला नाही. तो शांतपणे सिंहाकडे निघाला. पण तो थोडा उशिरा पोहोचला. सिंहाला खूप राग आला. त्याने सशाला ओरडून विचारले की तू उशिरा का आलास.
सशाने धीराने उत्तर दिले. त्याने सांगितले की वाटेत दुसरा एक मोठा सिंह भेटला. तो म्हणत होता की तोच जंगलाचा राजा आहे. हे ऐकून खऱ्या सिंहाला फार राग आला. त्याने सशाला त्या दुसऱ्या सिंहाकडे नेण्यास सांगितले.
ससा सिंहाला एका खोल विहिरीजवळ घेऊन गेला. त्याने विहिरीत डोकावून दाखवले.
सिंहाने विहिरीत पाहिले आणि त्याला स्वतःचेच प्रतिबिंब दिसले. त्याला वाटले की तो दुसरा सिंह आहे. रागाच्या भरात सिंह विहिरीत उडी मारली. तो आत पडला आणि बाहेर येऊ शकला नाही.
सशाने जंगल वाचवले. सगळे प्राणी आनंदी झाले. त्यांनी सशाचे कौतुक केले. तेव्हा सर्वांना समजले की आकाराने लहान असलो तरी बुद्धी आणि धैर्य मोठे असते.
बोध: बुद्धी आणि धैर्य असले की मोठ्या संकटावरही मात करता येते.
WhatsApp
Facebook
Twitter
Leave a Reply