👧 चतुर मुलगी 🧠

एकदा एका छोट्या गावात सीता नावाची एक मुलगी राहत होती. तिचे घर साधे होते. तिचे वडील शेतात काम करत होते आणि आई घरकाम करत होती.

सीता खूप हुशार आणि समजूतदार होती. ती शाळेत मन लावून अभ्यास करत असे. गुरुजी तिला नेहमी शहाणी मुलगी म्हणत.

सीता रोज आईवडिलांना कामात मदत करत असे. ती कधीही आळशीपणा करत नसे. गावातील लोक तिला आवडत होते, कारण ती नम्रपणे बोलत असे. कोणाशीही भांडत नसे. पण गरज पडली तर ती धाडसाने निर्णय घेत असे.

एक दिवस गावात एक मोठी समस्या आली. गावाजवळच्या विहिरीचे पाणी अचानक कमी झाले.

लोकांना पाण्यासाठी खूप त्रास होऊ लागला. सगळे गावकरी चिंतेत पडले. कोणी काय करावे हे कुणालाच समजत नव्हते.

तेव्हा सीतेने लक्ष दिले. तिला आठवले की गावाच्या मागच्या बाजूला एक जुना तलाव आहे. तो तलाव झाडाझुडपांमुळे झाकलेला होता.

लोकांनी तिथे जाणे बंद केले होते. सीतेने ही गोष्ट गावकऱ्यांना सांगायचे ठरवले.

ती गावकऱ्यांकडे गेली आणि शांतपणे बोलली. तिने सगळ्यांना त्या तलावाबद्दल सांगितले.

सुरुवातीला काही लोकांनी तिचे ऐकले नाही. ती लहान मुलगी आहे, असे त्यांना वाटले. पण सीतेने हार मानली नाही.

तिने वडिलांना सोबत घेतले आणि काही लोकांना तलावाजवळ नेले. तिथे अजूनही पाणी होते. गावकऱ्यांना आनंद झाला. सगळ्यांनी मिळून तलाव स्वच्छ केला. पाणी वापरण्याची योग्य सोय केली.

गावातील लोकांना सीतेचे शहाणपण कळले. सगळ्यांनी तिचे कौतुक केले. तेव्हापासून गावात कोणताही प्रश्न आला की लोक सीतेचा सल्ला घ्यायला लागले.

सीता पुढे मोठी झाली. ती शिकून चांगली माणूस झाली. पण तिचे चातुर्य आणि नम्रपणा कायम राहिला.

बोध: वयाने लहान असलो तरी बुद्धी आणि धैर्य मोठे असू शकते.

🔗 हा लेख शेअर करा

WhatsApp Facebook Twitter 🖨️ Print 🔗 Copy Link